Partner serwisu

Grafenowa gorączka

Kategoria: Innowacje i nauka

Niektórzy badacze uzyskują go, rozrywając oddziaływania van der Waalsa. Inni, dzięki rozwarstwianiu w fazie ciekłej, jeszcze inni w oparciu o metodę Hummera. Technik jest wiele, sporo jeszcze nieodkrytych. Grafen, cudowny materiał przyszłości, ze względu na swoje unikalne właściwości, wzbudza olbrzymie zainteresowanie naukowców na całym świecie.  ...

Grafenowa gorączka

Jak wiadomo, węgiel występuje w stanie naturalnym w formie dwóch odmian alotropowych: diamentu i grafitu. Pomimo tego, że jest to ten sam pierwiastek, różne hybrydyzacje orbitali atomów węgla generują całkiem odmienne właściwości tych dwóch materiałów. Diament, dzięki hybrydyzacji sp3, angażuje do wytwarzania wiązań z innymi atomami węgla wszystkie swoje orbitale powłoki walencyjnej, dzięki czemu jest twardy. Dodatkowo, nie przewodzi prądu (chociaż istnieją prace, gdzie diament domieszkowany jest m.in. azotem i badany jest pod kątem właściwości typowych dla półprzewodników), jest również słabym przewodnikiem ciepła.

Z kolei grafit, dzięki hybrydyzacji sp2, zbudowany jest z heksagonalnie uporządkowanych warstw, przy czym warstwy te łączą tylko słabe oddziaływania van der Waalsa. Dzięki temu, grafit jest kruchy. Ponadto, przewodzi doskonale prąd elektryczny, czego dowodem jest powszechność stosowania elektrod grafitowych, również na skalę przemysłową. Właściwości te zapewniają grafitowi wspomniane warstwy – warstwy grafenowe. Co więcej, robiące karierę w badaniach naukowych i przemyśle wysokich technologii, takie nanosturktury węglowe jak fullereny czy nanorurki węglowe, to nic innego jak odpowiednio zmodyfikowane warstwy grafenowe.

Strona używa plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. OK, AKCEPTUJĘ