Hynfra P.S.A. zawarła memorandum o współpracy (MoU) z filipińskim partnerem w sprawie wspólnego rozwoju projektu produkcji zielonego amoniaku na wyspie Mindoro. Porozumienie otwiera etap analiz technicznych, środowiskowych i handlowych dla przedsięwzięcia o docelowej wartości od 1 do 1,5 mld USD.

Filipiński partner wnosi ugruntowaną pozycję na lokalnym rynku oraz rozległą sieć relacji instytucjonalnych - istotny atut na wczesnym etapie projektu. Strony wspólnie ocenią potencjał inwestycyjny, przygotują studia wykonalności i doprowadzą projekt do gotowości inwestycyjnej.

„Memorandum wpisuje się w naszą strategię budowy globalnego portfela projektów wodorowo-amoniakalnych. Odnotowujemy rosnące zainteresowanie rządów Azji Wschodniej projektami w basenie Pacyfiku i świadomie stawiamy na tę niszę. Popyt na zielony amoniak jest tu już precyzyjnie zdefiniowany i osadzony w politykach państwowych. Filipiny łączą dobre warunki dla energetyki odnawialnej z położeniem pozwalającym dostarczać paliwo wprost na rynki wschodnioazjatyckie, z pominięciem najbardziej wrażliwych szlaków żeglugowych.” - mówi Tomoho Umeda, prezes Hynfra.

Rynki Azji Wschodniej należą do najbardziej zaawansowanych odbiorców paliw opartych na zielonym wodorze, a ich popyt wynika z wieloletnich strategii państwowych. Japonia zakłada zużycie ok. 3 mln ton amoniaku rocznie do 2030 r. i nawet 30 mln ton do 2050 r.; Korea Południowa planuje współspalanie w ponad połowie bloków węglowych do 2030 r. i import blisko 9 mln ton rocznie. Tajwan rozwija własne próby współspalania, a Chiny wpisały tę technologię do krajowych planów dekarbonizacji.

Drugim filarem popytu jest rolnictwo: amoniak to podstawa produkcji nawozów azotowych. Zakłócenia w Cieśninie Ormuz w pierwszej połowie 2026 r. - korytarzu, którym płynie blisko jedna trzecia światowego eksportu mocznika i około jednej piątej amoniaku  - wywindowały ceny nawozów i unaoczniły uzależnienie azjatyckiego rolnictwa od dostaw z Zatoki Perskiej. Dla importerów to wyraźny bodziec do dywersyfikacji.

W tym kontekście Filipiny, bliski sojusznik gospodarek regionu, stają się naturalnym zapleczem friendshoringu. Produkcja na Mindoro skraca trasy dostaw i uniezależnia łańcuch wartości od korytarzy obciążonych ryzykiem politycznym, w tym od Cieśniny Malakka, przez którą przechodzi znaczna część importu energii do Chin, Japonii i Korei Południowej .

W pierwszej fazie projekt mógłby osiągnąć ok. 100 tys. ton zielonego amoniaku rocznie, z perspektywą rozbudowy do 1 mln ton. Kompleks obejmie odnawialne źródła energii, zakład syntezy amoniaku, magazyny oraz zaplecze logistyczno-eksportowe i serwisowo-utrzymaniowe. Hynfra odpowiada za analizy techniczne, studia wykonalności, dobór technologii oraz pozyskanie finansowania i odbiorców; partner lokalny - za rozwój projektu na miejscu. W eksporcie spółka analizuje wykorzystanie Tajwanu jako regionalnego hubu logistycznego dla dostaw do Japonii i Korei Południowej.

Projekt na Filipinach wpisuje się w szerszą ekspansję Hynfry w basenie Pacyfiku — spółka zawarła już dwa listy intencyjne dotyczące projektów w tym regionie, w Malezji oraz na Alasce (USA). Równolegle rozwija przedsięwzięcia wodorowo-amoniakalne m.in. w Jordanii, Mauretanii i Omanie. Zielony amoniak pozostaje jednym z filarów transformacji energetycznej — jako nośnik wodoru, paliwo dla żeglugi i surowiec dla przemysłu nawozowego.